اگر عبارت «روش جدید ایمپلنت دندان» را جستجو کردهاید، احتمالاً یکی از این دغدغهها را دارید: میخواهید درمانتان سریعتر انجام شود، از جراحی و بخیه میترسید، نگران درد و خونریزی هستید، یا دوست دارید با روشهای دیجیتال و کمتهاجمیتر آشنا شوید تا بهترین تصمیم را بگیرید. واقعیت این است که ایمپلنت هنوز هم همان مفهوم اصلی را دارد (قرار دادن پایه در استخوان فک و سپس ساخت دندان روی آن)، اما «روشهای جدید» باعث شدهاند برنامهریزی دقیقتر، برش کمتر، خطای کمتر، زمان کوتاهتر و تجربه راحتتری برای بسیاری از بیماران فراهم شود.
در این مقاله، روشهای متداولی که امروز معمولاً به عنوان «جدیدترین روش ایمپلنت دندان» شناخته میشوند را به زبان ساده توضیح میدهیم: ایمپلنت دیجیتال (هدایتشده با گاید)، ایمپلنت فوری/یک روزه، ایمپلنت به روش پانچ (فلپلس) و تکنیک All-on-4. همچنین به این سؤال مهم پاسخ میدهیم که «کدام روش برای من مناسبتر است؟» چون جدید بودن یک روش، به معنی مناسب بودن آن برای همه نیست.
| روش | مناسب برای چه کسانی است؟ | مزیتهای اصلی | محدودیتهای مهم |
|---|---|---|---|
| ایمپلنت دیجیتال (گاید جراحی) | بیشتر افراد با نیاز به دقت بالا (مثلاً نزدیک عصب/سینوس) یا انتظار جراحی کمتهاجمیتر | دقت بیشتر، کاهش خطا، برش کمتر، پیشبینیپذیری بهتر | نیاز به تجهیزات و طراحی دقیق؛ گاهی هزینه بالاتر |
| ایمپلنت فوری/یک روزه | افراد منتخب با استخوان مناسب و بدون عفونت فعال؛ خصوصاً برای جایگزینی سریع | کاهش تعداد جلسات، جای خالی کمتر دیده میشود، شروع سریعتر روند درمان | برای همه مناسب نیست؛ نیاز به ثبات اولیه خوب و کنترل فشار روی روکش موقت |
| ایمپلنت پانچ (فلپلس) | افراد با استخوان کافی و لثه سالم، در موارد مناسب برای برش بسیار محدود | خونریزی و تورم کمتر، معمولاً بخیه کمتر/ندارد، بهبود سریعتر | دید مستقیم جراح کمتر است؛ برای موارد پیچیده یا کمبود استخوان گزینه اول نیست |
| All-on-4 | بیدندانی کامل یا از دست رفتن اکثر دندانهای یک فک، وقتی هدف پروتز ثابت کامل است | جایگزینی یک فک با ۴ پایه، معمولاً سریعتر از روشهای متعدد، در برخی موارد بدون پیوند وسیع | نیاز به ارزیابی دقیق و طرح درمان حرفهای؛ رعایت مراقبتها بسیار حیاتی است |
روش جدید یعنی «کمتهاجمیتر و دقیقتر»؛ نه صرفاً «سریعتر»
بعضی محتواها روش جدید را فقط با «یک روزه بودن» معرفی میکنند؛ در حالیکه در دندانپزشکی نوین، جدید بودن معمولاً یعنی:
- تشخیص دقیقتر با تصویربرداری سهبعدی (CBCT) و اسکن داخل دهانی
- برنامهریزی دیجیتال برای تعیین بهترین زاویه و محل کاشت
- استفاده از گاید جراحی برای هدایت دقیق در حین کار
- تکنیکهای کمتهاجمی مثل فلپلس/پانچ در موارد مناسب
- مدیریت بهتر نیرو روی روکش موقت در ایمپلنتهای فوری
پس بهتر است به جای اینکه دنبال «سریعترین» روش باشید، دنبال مناسبترین روش برای شرایط استخوان، لثه، وضعیت عمومی بدن و نوع دندان از دسترفته باشید.
ایمپلنت دندان اساساً چیست و چرا کیفیت استخوان و لثه اینقدر مهم است؟
در ایمپلنت، یک پایه (معمولاً از جنس تیتانیوم) داخل استخوان فک قرار داده میشود. پس از آن بدن باید این پایه را بپذیرد و به آن جوش بخورد؛ این فرآیند را در منابع علمی با نام استئواینتگریشن میشناسند (یعنی اتصال بیولوژیک و پایدار استخوان به سطح ایمپلنت). برای اینکه این اتصال خوب اتفاق بیفتد، چند عامل کلیدی وجود دارد:
- وجود استخوان کافی از نظر حجم و تراکم
- سلامت لثه و نبود عفونت فعال
- طرح درمان درست (محل، زاویه، قطر و طول ایمپلنت)
- کنترل عادات و ریسکها (مثل سیگار، دندانقروچه، دیابت کنترلنشده)
روشهای جدید (بهخصوص دیجیتال) کمک میکنند این عوامل بهتر مدیریت شوند؛ اما هیچ روشی جای ارزیابی دقیق و مراقبتهای درست را نمیگیرد.
ایمپلنت دندان درگرگان معمولاً با بررسی دقیق شرایط استخوان و لثه، انتخاب روش مناسب (دیجیتال/فوری/پانچ/یا روش کلاسیک) و طراحی درمان مرحلهبهمرحله انجام میشود تا هم نتیجه طبیعی باشد و هم ریسکها به حداقل برسد.
نکته مهم: در برخی سایتها درصد موفقیت یا هزینههای دقیق و ثابت ذکر میشود. در عمل، موفقیت و هزینه به مجموعهای از عوامل وابسته است (کیفیت استخوان، نیاز به پیوند، برند و نوع قطعات، تعداد ایمپلنتها، نوع روکش و…)، بنابراین بهتر است تصمیم را بر اساس معاینه و تصویربرداری بگیرید، نه صرفاً اعداد عمومی.

ایمپلنت دیجیتال؛ ستون اصلی روشهای جدید
وقتی از «ایمپلنت دیجیتال» صحبت میکنیم، معمولاً منظور این است که دندانپزشک به جای اینکه فقط بر اساس معاینه و عکسهای دوبعدی تصمیم بگیرد، از ترکیب ابزارهای دیجیتال استفاده میکند تا محل کاشت را دقیقتر طراحی و اجرا کند. اجزای اصلی این مسیر عبارتند از:
- CBCT (تصویربرداری سهبعدی از فک و ساختارهای حساس مثل عصب و سینوس)
- اسکن داخل دهانی برای ثبت دقیق وضعیت دندانها و لثه (یا قالبگیری دقیق)
- نرمافزار طراحی برای تعیین بهترین موقعیت، زاویه و اندازه ایمپلنت
- گاید جراحی (قالب/راهنمای مخصوص که در روز جراحی روی دهان قرار میگیرد و مسیر ورود دریل و ایمپلنت را هدایت میکند)
در مطلب ایمپلنت دیجیتال در گرگان میتوانید بیشتر درباره روش انجام ایمپلنت دیجیتال در کلینیک دکتر شرافتی بخوانید.
مزایای ایمپلنت دیجیتال
- دقت بالاتر در انتخاب محل کاشت، مخصوصاً وقتی نزدیکی به عصب یا سینوس مطرح است.
- کمتهاجمیتر شدن جراحی در بسیاری از موارد (برش محدودتر و گاهی بخیه کمتر).
- پیشبینیپذیری بهتر در نتیجه نهایی (از نظر جای دندان و زیبایی).
- کاهش زمان روی یونیت به دلیل برنامهریزی از قبل (البته روند طراحی و آمادهسازی دیجیتال خودش زمان جداگانه دارد).
آیا ایمپلنت دیجیتال همان ایمپلنت فوری است؟
نه لزوماً. دیجیتال یعنی شیوه برنامهریزی و هدایت درمان مدرنتر است. فوری یعنی زمانبندی بارگذاری یا جایگذاری سریعتر باشد (مثلاً قرار دادن روکش موقت در همان روز یا خیلی زود). ممکن است کسی ایمپلنت دیجیتال انجام دهد اما روکش نهایی را طبق روند معمول بعد از جوشخوردن دریافت کند. همچنین ممکن است ایمپلنت فوری هم با برنامهریزی دیجیتال انجام شود (ترکیب این دو رایج است).
ایمپلنت دیجیتال برای چه کسانی انتخاب خوبی است؟
اگر یکی از شرایط زیر را دارید، معمولاً روش دیجیتال میتواند کمککننده باشد:
- دندان از دسترفته در ناحیهای است که حساسیت زیبایی بالایی دارد (مثل دندانهای جلو)
- نزدیکی به عصب یا سینوس وجود دارد و میلیمترها مهم هستند
- چند ایمپلنت کنار هم لازم است و هماهنگی دقیق برای پروتز اهمیت دارد
- به دنبال تجربه کمتهاجمیتر هستید
ایمپلنت فوری یا ایمپلنت یک روزه؛ سریع اما انتخابی
ایمپلنت فوری معمولاً به دو مفهوم نزدیک اشاره دارد که گاهی با هم اشتباه گرفته میشوند:
- کاشت فوری (Immediate Placement): یعنی بلافاصله پس از کشیدن دندان، پایه ایمپلنت در همان حفره قرار داده شود.
- بارگذاری فوری (Immediate Loading): یعنی خیلی زود بعد از کاشت، یک روکش موقت یا ترمیم موقت روی ایمپلنت نصب شود (گاهی همان روز یا طی مدت کوتاه).
پس «یک روزه بودن» بیشتر به قرار گرفتن روکش موقت و حفظ ظاهر و کارکرد اولیه اشاره دارد، نه اینکه از همان روز، شما بتوانید با قدرت کامل مثل دندان طبیعی غذاهای سفت بجوید. بیشتر درباره ایمپلنت فوری در گرگان بخوانید.
چه زمانی میتوان روکش موقت را همان روز گذاشت؟
کلید اصلی در ایمپلنت فوری، چیزی است که دندانپزشکها به آن ثبات اولیه میگویند؛ یعنی ایمپلنت بعد از گذاشته شدن، باید آنقدر در استخوان محکم باشد که حرکتهای ریز و مداوم به فرایند جوش خوردن آسیب نزند. اگر استخوان تراکم کافی نداشته باشد یا طراحی درمان درست انجام نشود، گذاشتن روکش فوری میتواند ریسک شکست را بالا ببرد.
مزایای ایمپلنت فوری
- زمان کلی درمان و تعداد مراحل ممکن است کمتر شود.
- برای بیمارانی که از نظر زیبایی (خصوصاً دندان جلو) حساس هستند، فاصله بیدندانی کوتاهتر میشود.
- در برخی شرایط، میتواند به حفظ بافت کمک کند (بهشرط اجرای اصولی).
محدودیتها و نکاتی که باید صادقانه بدانید
- ایمپلنت فوری برای همه مناسب نیست؛ کیفیت استخوان و سلامت لثه تعیینکننده است.
- وجود عفونت فعال در محل یا بیماری لثه کنترلنشده میتواند مانع باشد.
- در ایمپلنت یک روزه، روکش اولیه معمولاً موقتی است و باید فشار جویدن روی آن کنترل شود.
- اگر عادت دندانقروچه دارید، ممکن است نیاز به محافظ شبانه یا تغییر طرح درمان باشد.
ایمپلنت فوری برای دندانهای جلو چرا محبوب است؟
بیشترین درخواست «یک روزه» بودن معمولاً برای ناحیه جلوی دهان است؛ چون ظاهر و اعتمادبهنفس در صحبت و لبخند مهم میشود. در این ناحیه، علاوه بر محکم شدن ایمپلنت، فرم لثه هم بسیار اهمیت دارد. بنابراین برنامهریزی دقیق (گاهی دیجیتال) و ساخت روکش موقت با طراحی صحیح میتواند نتیجه را خیلی بهتر کند.
اگر دوست دارید درباره زمانبندی درمان در ناحیه جلو، با جزئیات بیشتری بدانید، مقاله ایمپلنت دندان جلو چقدر طول میکشد میتواند کمککننده باشد.
ایمپلنت به روش پانچ (فلپلس)؛ کمبرش، کمخونریزی، اما برای همه نه
ایمپلنت پانچ (گاهی با عنوان فلپلس) روشی است که در آن به جای کنار زدن وسیع لثه، یک سوراخ کوچک و دقیق در لثه ایجاد میشود و ایمپلنت از همان مسیر وارد استخوان میشود. هدف اصلی این روش، کاهش آسیب به بافت نرم، کاهش خونریزی و کوتاه شدن دوران بهبودی است.
مزایای ایمپلنت پانچ
- برش و بخیه کمتر (در بسیاری از موارد)
- تورم و خونریزی کمتر
- بهبود راحتتر برای بعضی بیماران
- حفظ بهتر برخی بافتهای اطراف در مقایسه با برش وسیع
چه کسانی معمولاً کاندید مناسبی هستند؟
به طور کلی، وقتی:
- استخوان کافی در محل وجود دارد و نیاز به پیوند گسترده نیست
- لثهها سالم هستند و بیماری لثه فعال وجود ندارد
- محل کاشت با تصویربرداری دقیق بررسی شده و ریسک برخورد با ساختارهای حساس پایین است
احتمال مناسب بودن این روش بیشتر میشود.
محدودیتها و سوءبرداشتهای رایج
- این روش «بدون جراحی» به معنای واقعی کلمه نیست؛ همچنان یک درمان تهاجمی کنترلشده است، فقط برش آن کمتر است.
- در مواردی که نیاز به پیوند استخوان یا اصلاح وسیع لثه وجود دارد، پانچ معمولاً گزینه اول نیست.
- چون دید مستقیم جراح کمتر است، برنامهریزی دقیق و مهارت اهمیت بیشتری پیدا میکند (بهخصوص اگر نزدیک عصب یا سینوس باشد).

All-on-4؛ روش جدید برای بیدندانی کامل یا از دست رفتن بیشتر دندانهای یک فک
تکنیک All-on-4 برای کسانی طراحی شده که یک فک (بالا یا پایین) را کاملاً یا تقریباً کاملاً بیدندان هستند و میخواهند به جای دندان مصنوعی متحرک، دندان ثابت داشته باشند. در این روش معمولاً با ۴ پایه ایمپلنت، یک پروتز ثابت کامل روی فک نصب میشود. اغلب دو ایمپلنت جلو مستقیم و دو ایمپلنت عقب با زاویه خاص قرار داده میشوند تا از استخوان موجود بهترین استفاده شود.
مزیت مهم All-on-4 چیست؟
- برای برخی افراد، بدون نیاز به پیوند گسترده استخوان (البته نه همیشه)
- زمان کوتاهتر نسبت به حالتی که تعداد زیادی ایمپلنت جداگانه نیاز باشد
- امکان داشتن دندان ثابت برای یک فک با تعداد پایه کمتر
All-on-4 برای چه کسانی مناسبتر است؟
- افراد با بیدندانی کامل یا دندانهای باقیمانده غیرقابل نگهداری
- کسانی که از پروتز متحرک ناراضی هستند (لق شدن، زخم شدن لثه، مشکل در حرف زدن)
- افرادی که از نظر استخوان و سلامت عمومی، شرایط قابل قبولی دارند (این مورد با CBCT مشخص میشود)
این روش چه حساسیتهایی دارد؟
در All-on-4 چون کل پروتز روی ۴ پایه تکیه دارد، طراحی درست و کنترل نیرو بسیار مهم است. همچنین بهداشت و چکاپهای منظم نقش حیاتی دارند. اگر فرد دندانقروچه شدید داشته باشد یا بهداشت ضعیفی داشته باشد، ممکن است مشکلاتی مثل شل شدن پیچها، التهاب اطراف ایمپلنت یا شکست قطعات رخ دهد.
ایمپلنت با لیزر؛ واقعیت چیست و چه انتظاری باید داشت؟
عبارت «ایمپلنت با لیزر» زیاد دیده میشود و گاهی باعث میشود افراد فکر کنند کل ایمپلنت با لیزر انجام میشود و دیگر نیازی به دریل یا مراحل جراحی نیست. در عمل، لیزر ممکن است در برخی بخشها کاربرد داشته باشد، مثل:
- مدیریت بافت نرم (لثه) در بعضی مراحل
- کاهش خونریزی سطحی یا کمک به کنترل التهاب در موارد انتخابی
اما پایه ایمپلنت همچنان باید در استخوان قرار بگیرد و اصول جراحی و برنامهریزی پابرجاست. بنابراین بهتر است «لیزر» را به عنوان ابزار کمکی ببینید، نه جایگزین کامل برای ایمپلنت.
کاشت دندان بدون ایمپلنت؛ چه زمانی اصلاً ایمپلنت بهترین گزینه نیست؟
گاهی بیمار دنبال روش جدید است، اما در واقع به دنبال روشی است که سریعتر، کمهزینهتر یا بدون جراحی باشد. در این شرایط، ممکن است راهحلهایی غیر از ایمپلنت مطرح شود. رایجترین گزینهها شامل:
- بریج (پل ثابت) برای جایگزینی یک دندان (با تکیه بر دندانهای کناری)
- پروتز متحرک (پارسیل یا کامل) برای چند دندان یا بیدندانی کامل
- پروتزهای موقت برای دوره انتظار درمان (مثلاً تا زمان آماده شدن ایمپلنت)
نکته: ایمپلنت معمولاً از نظر حفظ استخوان و عدم آسیب به دندانهای کناری مزیت دارد، اما همیشه «تنها راه» نیست. انتخاب بین ایمپلنت و جایگزینها باید با توجه به شرایط، بودجه، اولویتها و سلامت دهان انجام شود. اگر به این موضوع علاقه دارید، مقاله جایگزین ایمپلنت دندان میتواند دید واضحتری بدهد.

مراحل انجام روشهای جدید ایمپلنت دندان (از مشاوره تا روکش نهایی)
با اینکه جزئیات هر روش متفاوت است، اما چارچوب کلی درمان معمولاً شبیه به هم است. در روشهای جدید، بخش «طراحی و برنامهریزی» پررنگتر شده است.
- معاینه و بررسی سابقه پزشکی: بیماریهای زمینهای، داروها (خصوصاً رقیقکننده خون)، سابقه بیماری لثه، سیگار، دندانقروچه.
- تصویربرداری و ارزیابی استخوان: اغلب CBCT برای دید سهبعدی و تصمیمگیری دقیق.
- برنامهریزی دیجیتال (در صورت انتخاب روش دیجیتال/گاید): تعیین محل، زاویه و اندازه ایمپلنت و طراحی گاید.
- آمادهسازیهای قبل از جراحی: جرمگیری، درمان پوسیدگیها، کنترل التهاب لثه، گاهی کشیدن دندان غیرقابل نگهداری.
- جراحی کاشت ایمپلنت: به روش کلاسیک (فلپ) یا پانچ/فلپلس یا هدایتشده با گاید.
- روکش موقت (در صورت امکان): در ایمپلنت فوری یا برای حفظ زیبایی (خصوصاً جلو)؛ با کنترل فشار.
- دوره ترمیم و جوش خوردن: بسته به شرایط، ممکن است چند ماه زمان نیاز باشد تا اتصال پایدار شکل بگیرد.
- ساخت و نصب روکش نهایی: پس از تایید ثبات، روکش دائمی ساخته و تنظیم میشود.
- چکاپ و نگهداری: پیگیری منظم، کنترل بهداشت، بررسی لق شدن اجزاء یا التهاب اطراف ایمپلنت.
چرا بعضی افراد «در یک جلسه» ایمپلنت میگیرند و بعضی نه؟
تفاوت معمولاً به این عوامل برمیگردد: وجود یا عدم وجود عفونت، وضعیت ریشه و استخوان بعد از کشیدن دندان، کیفیت استخوان، توان ایجاد ثبات اولیه، و اینکه آیا میتوان روکش موقت را بدون فشار زیاد گذاشت یا خیر.
چه کسانی کاندید خوب روشهای جدید هستند؟ (چکلیست ساده)
این چکلیست به شما کمک میکند قبل از مراجعه، تصویر واقعبینانهتری داشته باشید. کاندید مناسب معمولاً این ویژگیها را دارد:
- لثه نسبتاً سالم و بدون التهاب یا عفونت فعال
- استخوان کافی یا امکان تقویت استخوان (در صورت نیاز)
- دیابت و بیماریهای عمومی کنترلشده
- سیگار نکشیدن یا کاهش جدی مصرف (هرچه کمتر، بهتر)
- رعایت بهداشت دهان (مسواک، نخ دندان/ابزار بیندندانی، جرمگیری دورهای)
- تعهد به پیگیری و چکاپ پس از درمان
چه کسانی باید محتاطتر باشند؟
- بیماری لثه کنترلنشده یا سابقه تحلیل شدید لثه
- تحلیل استخوان قابل توجه (ممکن است نیاز به پیوند یا روشهای بازسازی باشد)
- سیگار زیاد
- دندانقروچه شدید و درماننشده
- بیماریهای زمینهای کنترلنشده (مثل دیابت کنترلنشده)
مراقبتهای بعد از روشهای جدید ایمپلنت (فوری، دیجیتال، پانچ و…)
مراقبتهای بعد از ایمپلنت، بخشی از موفقیت درمان است؛ مخصوصاً اگر ایمپلنت فوری انجام دادهاید یا روکش موقت دارید. توصیههای کلی (با این شرط که دستور پزشک شما اولویت دارد) عبارتند از:
در ۴۸ ساعت اول
- استراحت نسبی و پرهیز از فعالیت سنگین
- رعایت رژیم غذایی نرم و خنک (طبق توصیههای پزشک)
- پرهیز از جویدن غذاهای سفت در سمت ایمپلنت، بهخصوص اگر روکش موقت دارید
- عدم دستکاری ناحیه با زبان یا انگشت
در هفته اول
- بهداشت را با دقت و ملایمت رعایت کنید (طبق دستورالعمل کلینیک)
- اگر بخیه دارید، مراقبت کنید کشیده نشود
- سیگار و قلیان میتواند روند ترمیم را مختل کند؛ بهتر است قطع یا حداقل به شدت محدود شود
علامتهای هشدار که نباید نادیده گرفته شوند
- خونریزی شدید یا ادامهدار
- تورم رو به افزایش و درد غیرعادی پس از چند روز
- ترشح چرکی یا بوی بد واضح از ناحیه
- شل شدن روکش موقت یا احساس لق شدن
در صورت مشاهده این موارد، بهتر است سریع با دندانپزشک تماس بگیرید تا مشکل قبل از جدی شدن کنترل شود.
اشتباهات رایج در انتخاب «روش جدید ایمپلنت دندان»
بعضی تصمیمها میتوانند نتیجه را خراب کنند یا هزینه را بالا ببرند. چند اشتباه رایج:
- انتخاب روش فقط بر اساس سرعت (بدون توجه به کیفیت استخوان و وضعیت لثه)
- فکر کردن به اینکه پانچ یا لیزر یعنی صفر درد و صفر ریسک (هر درمانی محدودیت دارد)
- نادیده گرفتن بیماری لثه؛ اگر لثه درمان نشود، ایمپلنت هم در خطر است
- جویدن غذاهای سفت روی روکش موقت در ایمپلنت فوری
- عدم پیگیری چکاپ پس از درمان
جمعبندی: بهترین روش جدید ایمپلنت کدام است؟
بهترین روش جدید ایمپلنت دندان، روشی است که با شرایط دهان و فک شما بیشترین هماهنگی را داشته باشد؛ نه الزاماً روشی که سریعتر یا پرسر و صداتر است. اگر استخوان کافی و لثه سالم دارید، روشهای کمتهاجمی مثل دیجیتال و در برخی موارد پانچ میتوانند تجربه راحتتری بدهند. اگر نیاز به جایگزینی سریع – بهخصوص در دندان جلو – دارید، ایمپلنت فوری ممکن است گزینه باشد، اما تنها در صورت فراهم بودن معیارهای ایمنی (ثبات اولیه و کنترل نیرو). و اگر بیدندانی کامل دارید، All-on-4 میتواند راهحل قدرتمندی برای داشتن دندان ثابت باشد.
در نهایت، یک معاینه دقیق به همراه تصویربرداری سهبعدی، بهترین راه برای انتخاب آگاهانه است.

سوالات متداول
روش جدید ایمپلنت دندان دقیقاً شامل چه روشهایی میشود؟
معمولاً منظور از روشهای جدید، ایمپلنت دیجیتال (هدایتشده با گاید)، ایمپلنت فوری/یک روزه، ایمپلنت به روش پانچ (فلپلس) و در موارد بیدندانی کامل، تکنیک All-on-4 است. هر کدام شرایط و محدودیتهای خاص خود را دارند.
ایمپلنت فوری یعنی همان روز دندان دائمی میگیرم؟
معمولاً در ایمپلنت فوری، اگر شرایط مناسب باشد روکش موقت همان روز یا خیلی زود نصب میشود تا ظاهر و کارکرد اولیه حفظ شود. روکش نهایی (دائمی) معمولاً پس از طی شدن دوره جوش خوردن ایمپلنت و تایید ثبات کامل ساخته و نصب میشود.
کدام افراد برای روشهای جدید ایمپلنت مناسب نیستند؟
افرادی با بیماری لثه فعال، عفونت کنترلنشده در محل، تحلیل شدید استخوان، دیابت کنترلنشده، سیگار سنگین یا دندانقروچه شدید درماننشده ممکن است برای برخی روشهای جدید (مثل فوری یا پانچ) مناسب نباشند. تشخیص نهایی با معاینه و تصویربرداری انجام میشود.